Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

Η αληθεια ειναι πως η κολαση δεν εχει φεγγαρια τελικα .Απλα προσμονη.




Αύγουστος, φώτα στην παραλία
τα πλοία φεύγουν για τα νησιά.
Φεύγουν οι φίλοι, φεύγουν τα πλοία.
Με γέλασες και είναι αργά.


Ήρθε ο Σεπτέμβρης, ήρθε ο χειμώνας
στην παραλία τη σκοτεινή.
Χάθηκα μέσα στη ζωή μου,
χαθηκες μέσα στη βροχή...
 
 

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016

Ας πω μονο τουτο με ηχο...Ειμαι πλαϊ σας.

Άνθρωποι αθόρυβοι… 
όχι ήσυχοι, όχι κοιμισμένοι, 
όχι παραιτημένοι από τη ζωή, 
απλά αθόρυβοι. 
Είναι εκεί είτε σαν φίλοι είτε σαν σύντροφοι 
και στέκουν δίπλα σου 
απόλυτα, απελπιστικά, αδυσώπητα, 
αδιαπραγμάτευτα, 
χωρίς ήχους, επευφημίες, πιέσεις, 
ζητωκραυγές, εγωισμούς, 
χωρίς να στο λένε, 
χωρίς να θέλουν κάτι, 
χωρίς να περιμένουν κάτι, 
χωρίς ΗΧΟ.

Είναι άνθρωποι με απαλό βλέμμα, σιωπηλή αγάπη, με αόρατα αγκάθια στα χέρια που θα σε κρατήσουν, θα σε γραπώσουν χωρίς να σε ματώσουν, που αν θυμάσαι τι έκαναν για σένα θα νιώσουν πως δεν το έκαναν σωστά. Μισούν τον ήχο, αυτήν την ανθρώπινη συναισθηματική εγωιστική βαβούρα… μισούν τους βαυκαλισμούς και τους βερμπαλισμούς. Δε θέλουν να τους πει ευχαριστώ, είναι μια λέξη τσαλακωμένη για αυτούς, θέλουν να τους πάρεις αγκαλιά και να τους σφίξεις, ναι να τους σφίξεις μέχρι να σκάσουν.
Αγαπούν την ησυχία, σε μια κουβέντα, σε μια συμβουλή, σε ένα διαπληκτισμό. Φεύγουν όταν λοιδορείται η ησυχία τους, δεν έχουν θέση. Γενικά αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν θέση πουθενά, δεν εκτιμώνται δεν είναι για τούτη την γη. Χάνονται. Είναι για λίγους, για αυτούς που λαχταρούν τα λόγια τα αληθινά, που δε στολίζονται με κίβδηλες υποσχέσεις και κολακείες.

 http://enallaktikidrasi.com/2016/07/athorivoi-anthropoi/


Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

Ανεβαινεις τη σκαλα.Την ανεβαινουμε μαζι σου.Βλεπεις....οι ρομαντικοι δε φοβουνται να ΕΙΝΑΙ.

.«Το θέμα είναι να μη χάσουμε το ρομαντισμό μας, την αθωότητά μας. Να μη σκληρύνουμε, να μη συνηθίσουμε τις εικόνες της καθημερινής βίας που βλέπουμε. Δε λέω να είμαστε απαθείς. Έχει παρεξηγηθεί τελευταία η έννοια του ρομαντισμού. Αρκετοί το συνδέουν με μια σάχλα. Όχι, μερικοί είμαστε ευαίσθητοι και το διαφυλάσσουμε αυτό, το κρατάμε. Γιατί από εκεί γεννιούνται όλα. Και όχι μόνο η μουσική»

Θανος Ανεστοπουλος


 

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2016

Καλη γιατρεια !

Χρονια ομορφα -αρα και αρκετα- σε ολους.
Κι οσοι πασχουν απο εγωισμο
ας παρουν ενα "χαπακι".
Χριστός ονομαζεται.
Περδικι λεμε μετα....
Αιωνια.
 
 

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2016

Θανος αθανατος !!!



http://www.ticket365.gr/parastaseis/12014-%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%83-%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%83-%CE%B1%CF%80%CE%BF-%CF%84%CE%B9%CF%83-%CF%81%CE%B9%CE%B6%CE%B5%CF%83-%CF%89%CF%83-%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%85



Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2016

Εγω και αλλοι τοσοι...

Ελεγα "σ'αγαπω"
αλλα μαλλον ηταν 
η εκλογικευση του 
"αναγκη να σε φροντιζω".
Υποσυνειδητα-αρα κι εμπρακτα-
αγαπαω ο'τι με αγαπαει.
Κι εκει (ε..)μενω !






 Στίχοι : Ιωάννης Πάττας
 
Μουσική : Σταύρος Σιόλας
Ερμηνεία : Καίτη Κουλλιά
CD: "Του έρωτα πηγές" ( 2015 )
Εκδόσεις : Μελωδικό Καράβι


Σε ποιό γεφύρι μακρινό
να 'ρθω να σ' ανταμώσω
έχω δυό λόγια να σου πω
που δεν θα μετανοιώσω.

Το λέω μόνο στα βουνά
στ' αηδόνια, στα τρυγόνια
στις ρεματιές, στα ξωτικά
και στ' ανθισμένα κλώνια.

Το σ΄αγαπώ το φύλαγα
μες την καρδιά κρυμμένο
για σένα παραφύλαγα
εσένα περιμένω.

Σ ένα γεφύρι θα σε δω
στη δροσερή σκιά του
τους πόθους μου για να σου πω
στα διάφανα νερά του.

Δεν έχω μάτια ως εδώ
άλλο να συλλογιέμαι
από τα χείλη σου αν πιω
θα νοιώθω πως γεννιέμαι.




Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Θεουλη,στρωσε γιορτινο τραπεζι.Εφθασαν κι αλλα παιδια σου σημερα.




 Πικράθηκε η ανέμη
στο παραμύθι των παιδιών
Μαύρη κλωστή δεμένη
πάνω σε ήχους κανονιών

Άνθρωποι ξεχασμένοι
σε σταυροδρόμια θαλασσών
στα κύματα διωγμένοι
Σκόρπια κουφάρια αριθμών

Η νύχτα τους, αιώνες
Νύχτα Μεγάλων Μαχαιριών
Θέριεψαν οι χειμώνες
στις γειτονιές σβηστών κεριών

Σκοτείνιασαν οι σκέψεις
Άδειες καρδιές, άδειων καιρών
Κι έμειναν άδειες λέξεις
Μαύρα πουλιά των μισεμών



Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

.............................................Υποθετικα............................................

   Εκκρεμει 
η υποθεση "Ευτυχια"




 
"Θα ’ρθεί μια μέρα που μ’ αυτό το σμάρι
στο μέγα θάμπος θα πετώ κι εγώ
σαν γερανός καλώντας απ’ τα ουράνια
όλους εσάς που έχω αφήσει εδώ."




Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Και περιμενω...

Είν' η ψυχή μου εν τω μέσω της νυκτός
συγκεχυμένη και παράλυτος. Εκτός,
εκτός αυτής γίνεται η ζωή της.

Και περιμένει την απίθανον ηώ.
Και περιμένω, φθείρομαι, και ανιώ
κ' εγώ εντός της ή μαζί της.

Σύγχυσις (Κ.Π. Καβάφη)







Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2015

Ο Ανωγειανός Γιάγκος Χαιρέτης με το λαούτο του, παίζει αυτό το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου από τις 20:00
στο Αυτοδιαχειριζόμενο Πάρκο Ναυαρίνου.
Ο Χαιρέτης, ιδιαίτερη περίπτωση μουσικού, έχει θητεύσει χρόνια δίπλα στον Ψαραντώνη και είναι τακτικός συνεργάτης τόσο του Ψαρογιώργη όσο και του Γιάννη Αγγελάκα. Γνήσιο τέκνο της μεγάλης σχολής των Ανωγειανών μουσικών πατάει γερά στην κρητική παράδοση, αλλά συχνά-πυκνά εκτρέπεται σε ροκ αυτοσχεδιασμούς.
Στο live συμμετέχουν
-Γιάγκος Χαιρέτης (Λαούτο, Τραγούδι)
-Διονύσης Μακρής (Μπάσο)
-Δημήτρης Παντελιάς (Σαξόφωνο)
-και guests

Η εκδήλωση γίνεται για την οικονομική ενίσχυση του Πάρκου Ναυαρίνου.

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2015

Αν - ωριμος.

Ενα παιδι
δεν εχει με τιποτα
την ανωριμοτητα
ενος μεγαλου.

 Κι αυτο δεν κρινεται
απο την πραξη
μα απο την καλοσυνη αυτης.

(κι εμενα τωρα μου'ρχεται μια ..."ανωριμοτητααααα" αλλο πραμα...να της ριξω μια κλωτσια στα πισινα)